Kultura izražavanja u postnovinarstvu

Ciljevi izučavanja predmeta

Nove medijske tehnologije iz korena menjaju žurnalizam ( menja se pojam medija, pojam konzumenta, pojam
žanra ) a građani osvajaju prostore komuniciranja u onlajn medijima pa medijski monolog sve više postaje dijalog, konverzacija. Mnogo starih praksi pisanja odlazi u muzej medija a rađa se jedna nova kultura izražavanja. Ipak, odgovorno novinarstvo nove ere podrazumeva i standarde pouzdanosti i
profesionalnosti koji počivaju na efikasnosti, etičnosti i efektnosti i ne odnose se samo na
savladavanje novih tehnologija nego i na usvajanje pravila i vrednosti utkanih u srž novinarstva kao
akademske discipline i njenog istraživanja. Definisanjem pojma žanra, kao obrazca koji se ponavlja i
ustanovljenjem relativno nove klasifikacije novinarskih vrsta u postnovinarstvu posebno se insistra na elementima nadogradnje i hibridizacije žanrova kao vidova specifičnog kreativnog pisanja u savremenom novinarstvu. Savladavali bi se pojmovi kao novinarska pismenost, kompjuterska i medijska pismenost a korišćenje znanja o žanrovima olakšalo bi onaj vid analize medija koji se bavi sadržajem i formom izražavanja novinara. Izučavanje teorijskih pitanja i različitih tumačenja novinarskih načina izražavanja polazi od njihovog shvatanja u širem smislu - u odnosu na društvene uslove, medij, medijsku politiku, auditorijum - a praćenje tendencija razvoja novih žanrova uvažava složenu dinamiku odnosa medij – žanr.

Ishodi učenja (stečena znanja)

Savlađujući korpus ponuđenih znanja, studenti će se usmeravati da sa teorijskom ozbiljnošću tumače različite pristupe u čitanju i interpretaciji različitih oblika novinarskog izražavanja. Teorijska znanja utemeljena su na proučavanju najnovije svetske literature o odnosu fikcije i nefikcije, o metodu storitelinga, o konvencijama i principima razumevanja teksta, o kreativnom novinarskom pristupu i stlu izražavanja. U cilju istražavanja novinarstva kao teorijske discipline savladavale bi se i paradigme teorije novinarskih žanrova. Pristup izučavanju teorije novinarstva kao discipline usmeravao bi pažnju budućih analitičara sa sadržaja, teksta, ''priče'' ka postupcima u kojima
se značenje i razumevnje traži i u formi teksta koju diktira vrsta događaja (pojave ) o kojoj se piše ali koju uslovljava i niz spoljnih, nenovinarskih faktora. Takvi, sveobuhvatni uvidi, putokaz su u dubljem
razumevanju svakog, pojedinačnog novinarskog produkta i medijskog delovanja u celini te su preduslov
svake buduće analize medija i medijskih produkata. Teorija novinarskih žanrova naoružava istraživača medija oruđima za analizu forme, načina uobličavanja sadržaja, za razumevanje procesa ''pravljenja vesti'', za specifično uobličavanje komunikacije primereno događaju, mediju itd. Pažnja studenata biće posebni usmerena na istraživanje međuuticaja medijskog sadržaja i žanra.

Sadržaj teorijske nastave

Kultura vesti - istorijat, razvoj, novi pristupi. Istraživači bi se upućivali na analitučki pristup tom
sistemu u stalnoj promeni čiji se elementi velikom brzinom menjaju zadržavajući i neke od svojih
tradicionalnih odlika i krećući se od interpretiranja stvarnosti do njenog falsifikovanja. Novo narativno novinarstvo, odlika savremene prakse, bilo bi analizirano i istraživano iz ugla etike (sve je teže razlikovati istinoto od lažnog, stvarnost od fikcije ) i esteteike (paradigma storiteling tehnike i njeno izučavanje ). Posebna pažnja budućih istraživaća podrazumeva analizu međuodnosa klasičnog, profesionalnog i laičkog, građanskog novinarstva na mreži. Specifičnosti onlajn
žurnalizma bile bi predmet posebnog izučavanja: nelinearno pisnje u multimediju počiva na različitim literarnim i tekstualnim konvencijama a to rezultira i različitim oblicima informacije namenjene različitim svrhama. Analizirali bi se žanrovi izražavanja u klasičnom i u novom novinarstvu - nasleđe, nove mogućnosti, prevazilaženje žanrovskih ograničenja.

1. Abot H. Poter, Uvod u teoriju proze, SG, Bgd., 2009.

2. Cavell Richard, MCLuhan Space, A Cultural Geography, Toronto 2002.

3. Haas Tonny, Public Journalism, EIMC, Academc Press, USA, 2003.

4. JOHNSTON H. Donald, Encyclopedia of International Media and Communications, Academic Press, London, 2003.

5. Krejg Ričard, Onlajn novinarstvo, Klio, 2010.

6. Lešić Zdenko, Teorija književnosti, SG, 2010.

7. Poter Džejms, Medijska pismenost, Klio, 2011.

8. Salmon Kristijan, Storiteling, Klio, 2010.

9. Salmon Kristijan, Strategija Šeherezade, Klio, 2011.

10. Todorović Neda, Literarni žurnalizam, Kulura, 2011.

11. Todorović Neda, Zagušenje preobiljem informacija, SM 17, 2011.

predavanja, studijski istraživački rad, pojedinačne konsultacije, gostovanja, rad u diskusionim grupama