Teorija igara

Ciljevi izučavanja predmeta

Detaljnije upoznavanje studenata politikološkog i međunarodnog smera sa osnovnom strukturom i rešenjima igara koje se često pojavljuju u unutrašnjoj politici i međunarodnim odnosima.

Ishodi učenja (stečena znanja)

Studenti će biti osposobljeni da razumeju veliki broj interkativnih političkih odnosa na nacionalnom i međunarodnom nivou. Radi se o odnosima iz oblasti kolektivnog delanja, pravljenja poliitičkih koalcicija, izbornog ponašanja, budžetiranja, odnosa principala i agenta u javnoj admnistraciji, trke u naoružanju, kolonijalnih osvajanja, nastanka države, odnosa država –članica evrozone, itd.

Sadržaj teorijske nastave

1. Uvod u teoriju igara. 2. Osnovni koncepti (ravnoteža, strategije, čista strategija, mešovita strategija, racionalnost igrača, kooperativne i nekooperativne igre, normalan i ekstenzivan oblik igre, rešenje putem najboljeg odgovora) 2. Zatvorenikova dilema (dominantna i podređena strategija, maksimin strategija; Pareto optimum; suboptimalni ishod igre). 3. Igra uveravanja (fokalna tačka, zajedničko znanje, igra sa zbirom nula). 4. Igra kukavice (reputacija, obavezivanje, informacija). 5. Potezne igre (Dinamika igara, povratna indukcija, prednost prvog poteza, prednost drugog poteza, savršena Nešova ravnoteža podigre). 6. Igre sa nepotpunim informacijama (igre sa nesavršenim informacijama, tip igrača, uverenja, informaciona asimetrija, sekvencijalna racionalnost, sekvencijalna ravnoteža, signaliziranje, problem nadzora u igri principala i agenta). 7. Kolektivno delanje i igre sa više od dva igrača (zatvorenikova dilema, igra uveravanja, igra kukavice)

1. Dušan Pavlović, Teorija igara. Osnove igre i primena. (Čigoja štampa i FPN, 2021; 3. izdanje)

2. Božo Stojanović, Teorija igara. (Službenik glasnik, 2005).

Predavanja, vežbe, stručna grupa, seminarski radovi (eseji), konsultacije, case study, power-point prezentacije